Iedereen die een beetje op z'n eigen financieen let, zal 't niet ontgaan dat hoernalisten weer eens elkaar als een kip zonder kop aan het nablaten zijn. Mensen geven namelijk niets uit 'omdat de prijzen later lager zijn'. Mensen geven niets uit omdat ze
a) vroeger al hun uitgaven 'op de pof deden' (lang leve frisia en de overwaarde van je huis), nu ontdekken dat ze geen extra leningen meer krijgen, en dus moeten snijden in hun uitgaven.
b) als de dood zijn dat ze ontslagen worden, of dat het leven binnenkort heel veel duurder wordt, zodat het raadzaam is om een buffertje aan te leggen voor barre tijden.
c) Ontslagen zijn en dus minder inkomen hebben.

Kortom, consumenten kopen niets, niet omdat ze speculeren op lagere prijzen; consumenten kopen niets omdat ze 'scared shitless' zijn. Maar goed, tot zover de de 'vraag'-kant. Aan de 'aanbod'-kant gebeurt er ongeveer dit:

d) bedrijven (en particulieren) die van geleend geld moeten rondkomen, zitten nu krap; om toch nu direct aan cash te komen, moeten er dingen verkocht worden. Helaas is de tijd er niet om te wachten op een ideale prijs, dus d'r gaat een stevige korting vanaf.
e) Andere bedrijven in dezelfde sector raken hun producten niet meer kwijt tegen hun oorspronkelijke prijs, maar omdat de vraag gedaald is door puntje a-c hierboven, en daarnaast voor een deel wordt afgevangen door bedrijven onder d) (in sommige streken in de VS zijn de helft van alle verkochte woningen zijn executieverkopen) , moeten ze daardoor ook zakken in prijs. Kortingen van 25% in de britse retail-sector zijn geen uitzondering. Omdat die bedrijven wel 'duur' hebben ingekocht, betekent dat wel dat ze de nodige verliezen maken. Waardoor ook voor die bedrijven geldt dat ze 'kopje onder' kunnen gaan. En dat resulteert dan weer in
f) ontslagen, waardoor er weer minder klanten zijn, en er weer een rondje a-f komt..

Anyway, 'deflatie' is net zoiets als koorts; het is een symptoom, geen oorzaak, en het is 'slecht' omdat de rest van je economie er meestal ook knap beroerd aan toe is.