Voorheen was er geen globale dekking. Met 2 satellieten boven respectievelijk Zuid-Amerika en de Indische Oceaan werd enkel het grootste deel van het Amerikaanse continent, Europa, Afrika en het grootste deel van Azie gedekt. Het westen van de VS, Australie en een deel van Japan hadden geen dekking. Met de lancering en in gebruikname van een derde satelliet kon globale dekking bereikt worden, maar dan moesten de oorspronkelijke 2 satellieten verhuizen. De eerste van deze twee stond dus boven Zuid-Amerika, op de evenaar ter hoogte van Frans-Guyana. Nu staat-ie boven centraal Afrika, boven de Democratische Republiek Congo. De tweede stond oorspronkelijk boven het westelijk deel Indische Oceaan, ook op de evenaar grofweg tussen Somalie en India in. Deze kan ieder moment op de goede plek ter hoogte van Papua Nieuw Guinea arriveren en wordt dan 24 februari weer in dienst genomen waarmee het project is afgerond. Om deze satellieten te verplaatsen is een vrij simpel principe gehanteerd: Ze zijn uit hun geo-stationaire baan gehaald, en in de ruimte 'geparkeerd' waar ze hebben gewacht tot hun nieuwe positie voorbij kwam draaien en toen zijn ze weer teruggezet. Met in het achterhoofd dat in de geostationaire baan op zo'n beetje iedere graad een satelliet staat en beide satellieten ruim 60 graden verplaatst zijn is het toch een vrij riskante onderneming geweest.