Vandaag presenteert de "linksliberale denktank" Waterland op het Pinched-festival een publicatie genaamd SlowSex. In Trouw stond vanmorgen alvast een voorproefje op de opiniepagina's. De term "slowsex" is al al veel eerder geintroduceerd tijdens het Waterlog Sexdebat dat vooraf ging aan deze publicatie. Deze blogserie was een reactie op de vermeende "Nieuwe Preutsheid" die ontstaan is rond de Bikini-rel en de documentaire Beperkt Houdbaar. Net als SlowFood-initiatieven het eten weer lekker proberen te maken, proberen de SlowSex-aanhangers de sexconsumptie naar een hoger plan te tillen:

“De toenemende pornoficatie van de samenleving lossen we niet op door nieuwe preutsheid. Taboeïsering en schaamte geven juist ongewenste krachten vrij spel. Zo heeft het taboe op porno het mogelijk gemaakt dat de commercie seksualiteit terugbracht tot een uitermate beperkt aantal variaties, aandachtloos uitgevoerd door volstrekt inwisselbare personages. Mainstream porno is als junkfood, dat weliswaar de honger stilt, maar niet voedt. Juist omdat porno taboe is, kan de industrie opereren zonder enig verzet van kritische consumenten.”

En zo is het! Het is tijd voor een revolutie. Weg met al die doodsaaie porno waarin je minutenlang tegen een bewegend voorhoofd^nsfw of harige anussen^nsfw zit aan te kijken. Het wordt tijd voor kwaliteitsporno! Tips gaarne in het commentveld douwen.