
Zo'n 15 jaar geleden had ik een relatie met iemand met een
psychiatrisch verleden. Ik kan dat iedereen aanbevelen want het verruimt je blik zeer. Door contacten met vrienden met zo'n zelfde verleden hoor je dan vele verhalen, onder andere ook over de hel die
de isoleercel heet. Het schijnt echt onvoorstelbaar erg te zijn er in te belanden. Met stijgende verbazing
zat ik dus vanavond NOVA te kijken. Er zitten hier in Nederland, kampioen isoleren van Europa, mensen meer dan een
jaar in de isoleercel. Het is bijna niet te bevatten wat dat met een mens moet doen. Je verwordt dan tot een soort dier in een kooi. Als je er al niet dood gaat. Het blijkt nog erger te kunnen, ook kinderen blijken zelfs langdurig te worden opgesloten in
isoleercellen. Waarom dit volslagen krankzinnig is wordt hier netjes opgesomd. Geldgebrek,
onkunde en onmacht, Nederland moet zich schamen.
Synchronicity: @Ds. Ploppo?
Speak for yourself please met je "gelu...
Ds. Ploppo: Zeg FF of ik het
goed heb. Ik mag tenslotte drie ke...
Ds. Ploppo: Jij?

Totaal aantal: 1414






Ongekend schandalig. Moeten we weer wat bescheidener zijn in 'onze' verontwaardiging op andere landen.
FREE KETS!!!
Dat dat in ons land moet gebeuren... (Of waar dan ook eigenlijk.)
Vreselijk.
En het is inderdaad niet echt om grapjes over te maken, dit zijn soms zeer intelligente mensen met slechts een chemische fout in hun hersenen.
De meeste individuele werkers willen en kunnen veel. Daar ligt het echt niet aan. Voorbeeldjes uit den practijck.
Door bezuinigingen wordt de bezetting van een afdeling terug gedraaid van 3 naar 2 personeelsleden. Als team kun je dan op je kop gaan staan; het helpt niet. Argument: toen en toen stonden jullie ook met z'n 2-en en niets aan de hand "en je kunt altijd ondersteuning bellen" en de grootste bullshit die het hoger management aandraagt: "jullie laten je leiden door angst voor de patiënt".
Als het vakantietijd is, is het helemaal feest; de halve dienstlijst zit ergens met de kut in het zand (en gelijk hebben ze) en je werkt vaak met een uitzendkracht. Daar zitten goede bij, maar helaas is het gros niet meer dan voor jou als collega louter "een vingertje op de alarmknop" en voor het management een poppetje op de dienstlijst, mocht er evt. verantwoording afgelegd moeten worden. Althans in de ervaring die ik heb. Dat levert soms gevaarlijke situaties op (patiënt vs patiënt, patiënt vs zichzelf, patiënt vs medewerker) die duidelijk te voorkomen waren, maar die de heren en dames behandel eindverantwoordelijken doen besluiten betreffende patiënt een tijdje de isoleer in te doen. De halve kliniek wordt bij elkaar getrommeld voor deze actie, wat weer tot gebrek aan begeleiding leidt op die andere afdelingen. Maar goed, zo gezegd en gedaan. En na afloop van die actie sta je daar. Wie verzorgt de isoleercel? Protocol zegt: minimaal 2 man in de ruimte afhankelijk van de inschatting. Maar wie staat er dan op de groep? Dus je moet andere afdelingen bellen voor ondersteuning. Verzin ze nu maar: "Nee kan nu even niet, ik sta alleen op dit moment" of -en dit verzin ik niet- "Nee, ik heb afgesproken met mijn leidinggevende dat nooit isoleerdiensten draai." En dan gaan de seconden langzaam. Patiënt in de iso zit inmiddels nog meer te stuiteren.
Ik kan je legio voorbeelden noemen wat er mis is in de zorg en wat dan (in-) direct te maken heeft met je post, chubby. Nog 1 schrijnende. Wervingsactie ve grote GGZ instelling in Zuid Holland. Mensen die op komen draven (let wel, geen cv ingestuurd, geen P&O die vooraf de kandidaten bekijkt) krijgen een uurtje een lulverhaal van een directielid, dan kunnen ze een aanmeldingsformuliertje invullen, de week erop arbeidsvoorwaarden gesprek, pensioen, fietsenplan, blablah. De week daarop mag je ze gaan inwerken en de totale basics uitleggen over hoe je bijvoorbeeld een dagrapportage schrijft en waarom het gebruik van cannabis tijdens het gebruik van anti-psychotica nou niet echt handig is...
Al met al; het werk is al zwaar genoeg. En bepaalde zaken "neem je zeker mee naar huis."
Lees nu net je bovenstaande, chubby. Geen zin in ben ik niet tegen gekomen. Zo iemand komt mijn afdeling gewoon niet meer op. Slechte uitzendkrachten; dito.
Maar de hele nederlandse gezondheidszorg is ziek. Teveel bezig met het stipt uitvoeren van processen en procedures, en veel te weinig bezig met mensen gezond maken en houden. Doel en middel niet meer kunnen onderscheiden. Een soort ITIL, maar dan met grotere gevolgen.
Wij wijzen naar andere landen wat betreft martelingen/opsluiting; Is het niet zo dat de omstandigheden in andere landen nog veel erger zijn dan de isoleer hier? Is het niet zo dat ze in verhouding best goed behandeld worden...?
Door een groot financieel tekort in de zorgsector maakt het personeel er ook maar het beste van zover ze kunnen, komt ook nog eens bij dat wij de geestelijke conditie van de patient in theorie niet kunnen inschatten en wat op dat moment de reden van isolatie is..
Ook word het op het nu niet beter, zegt niet dat een geen aandacht aan besteed moet worden maar we zitten in crisis.. het hele land, er is nu geen geld om het op te lossen
Ik ben het er ook niet mee eens hoor begrijp me niet verkeerd maar misschien moeten er eerst een onderzoek naar komen of de omstandigheden echt zo slecht waren voordat we beginnen te schreeuwen?
een ex-klasgenoot heeft een ademhalings stoornis gehad,
bij rugligging zakte zijn tong achterin zijn keel en kreeg hij soms minutenlang
geen adem..
in nederland is er dan 1 arts die daar gespecialisseerd in is en elke keer
als hij bij een andere arts terecht kon, ging zijn dosier weer terug naar deze
'hoog-wetende',
welke het gewoon op Apneu hield.
Apneu is te testen in het ziekenhuis, dan meten ze gewoon je ademhaling
voor een nacht, en daarop zie je inderdaad stoornissen.
behalve in Duitsland..
daar is zo'n test iets beter, wordt ook de druk op de maag gemeten
(dus echt ademhalings-verstopping) en een filmpje van de keel gemaakt.
weer terug naar de hoofd-arts in Nederland, deze wou niet aan het blokkade
verhaal, wou niet eens de film zien en pacient moest niet zo zeuren.
uiteindelijk is mijn ex-klasgenoot snachts uit zijn bed gelicht, richting spychiatrie
af gevoerd, omdat pa nou wel eens wou dat hij het huis uit ging,
pa is pastoor binnen de gemeente,
pa is vriendje van de arts,
pa en vriendjes hebben getekend dat klasgenootje gestoord is en daarna
heeft deze 3 jaar opgesloten gezeten.
op dit moment wordt er een rechtszaak opgebouwd tegen een aantal
van deze personen,
maar je kan je voorstellen dat mensen die macht hebben, vaak daar geen
raad mee weten en je als 'lastige patient' dus heel erg moet opletten.
klasgenoot kan nu trouwens goed slapen, hij heeft 3 operaties in het
buitenland gehad en is herstellende.
Dat isoleerverhaal... ik weet het niet hoor... Het is makkelijk te roepen dat het verboden moet worden, afgeschaft, het is een hel, etcetera.
Iemand die een jaar in de isoleer heeft gezeten is het slachtoffer van slecht management. Zit waarschijnlijk in de verkeerde instelling, of vuleenanderereden in.
Ja jammer, een sep of iso, maar soms is het nodig. Niemand wil dat mensen daar in worden gezet omdat ze "moeilijk doen".... het personeel ook niet.
Natuurlijk zijn er schrijnende gevallen, en dat is kut... maar die massale verontwaardiging is slechts deels op zn plaats. Enig idee hoe gek mensen kunnen zijn? En soms is een tijdje iso beter dan weer een nieuwe lading nieuwe medicatie om iemand suf te houden, zo suf dat ze in hun broek pissen of hun kaken niet meer op elkaar kunnen houden
Jesus christus!
de basisaannames achter ITIL en meer van dat soort procestalen deugen niet. D'r wordt vaak van uit gegaan dat iedere werknemer even efficient is, evenveel werk verzet, en dat alle problemen gelijk zijn (of dat variaties in werknemers en werk uitmiddelen).
En registreren is leuk, maar als 't meer tijd kost dan het oplossen van het probleem, moet je dan nog wel registreren?
In landen waar minder gesepareerd wordt krijg je direct een stoot kalmerende medicatie in veterinaire dosis. In Nederland is in de wet vastgelegd dat aantasting van lichamelijke integriteit ernstiger is dan tijdelijke separatie. Je kan het er mee eens zijn of niet, maar linksom of rechtsom: een acuuut bedreigende situatie moet opgelost worden, of je dit doet met medicatie, separatie, of door er met een aantal potige verpleegkundigen op te gaan zitten tot de patient rustig is. Is alle drie erg onprettig voor de betrokkene.
Dat is pas onmenselijk.
Die werden zonder uitzondering allemaal opgenomen, en konden alleen vrij komen door niet te zeggen dat ze niet gek waren, maar door netjes de pilletjes te slikken die ze niet nodig hadden en de behandeling te doorlopen.
Daarna werd de proef herhaald, de gestichten wisten het en melden na een aantal weken trots al zoveel valse gekken te hebben geweigerd. Er was alleen geen vrijwilliger uitgestuurd.
Jammer dat ik ff niet meer op de naam kom, tekenend voor de branche.
Lifeloggend: ik heb ook gezien hoe snel je medicatie krijgt, en hoeveel moeilijker het kan zijn van die troep af te komen dan de klacht die je eerst had was. /lifelog
Zolang een isoleer tijdelijk wordt gebruikt, is dat omdat men de patient wil behandelen, maar dat tijdelijk niet mogelijk is. Dat ze uberhaubt proberen te behandelen is juist weer WEL erg nederlands, en iets om trots op te zijn. TBS hebben ze ook niet overal. Je wordt in veel landen gewoon in de gevangenis gestopt.
Dat er incidenten zijn, en er ongeschoold of gewoon verneukt personeel rondoopt... tsjah... zou niet mogen kunnen.
Maar iemand meteen overplaatsen naar een gesloten inrichting, een zweedse band om doen gedurende de hele behandeling (jaren) of iemand platspuiten met medicatie zijn de alternatieven. Iemand in de iso of sep zetten is dus vooral een behandeling op maat.
Iemand erin laten zitten niet, dan is het gewoon opsluiten voor onbep. tijd, dat heeft niks met iso of sep te maken. Ja de kamertjes zijn hetzelfde...
In andere landen is dwangmedicatie in noodsituaties wel toegestaan waardoor het aantal isolaties dan ook veel lager is. Natuurlijk spelen personeelstekorten in de psychiatrische zorg ook een rol in dit probleem maar ik denk dat een gebrekkige wetgeving een grotere rol speelt in vele isolaties in Nederland.
Ik vraag me wel af of het wel klopt dat de wet zegt dat dwangmedicatie niet gegeven mag worden, want het lijkt mij dat iemand met psychoses niet meer toerekeningsvatbaar is en dus iemand anders zoals ouders/burgemeester mogen beslissen of het wel of niet toegestaan is bepaalde medicatie te geven.
Elke dag dwangmedicatie is weer iets anders.
Een meerderheid in de Tweede Kamer vindt dat de controle op het gebruik van isoleercellen in psychiatrische inrichtingen beter moet.
In dat geval zou dat betekenen dat instellingen regelmatig in overtreding zijn en er dus blijkbaar niet genoeg controle is.