
Een regering heeft de verantwoordelijkheid om te
controleren en reguleren. Hoe onafhankelijker je bent, hoe beter je die verantwoordelijkheid kunt nemen. Tijdens zijn campagne onderstreepte Obama deze vuistregel. Hij maakte er een dik punt van. Weg
met de lobbyisten! Jammer dat er niet veel van terecht komt.Obama blijkt in de praktijk een voorkeur te hebben voor personen met Monsanto op hun CV. Wereldwijd biedt Monsanto werk aan 26400 personen, waarvan sommigen naar het schijnt in-en-in betrouwbaar zijn. Desondanks leeft er wat controverse rondom deze multinational. In deze eerste pots over dit onderwerp haal ik wat ouwe koeien uit de sloot, om zo eerst een beeld te schetsen van de mores bij Monsanto.
Agent Orange, PCB’s, mensenlevens
Monsanto verdiende tijdens de Vietnamoorlog een fortuin aan het ontbladeringsmiddel Agent Orange. Vervolgens verdiende Monsanto nog een fortuin met de productie van PCB’s. Aan het gebruik van deze chemische middelen kleven grote risico’s, zo weten we inmiddels. Wat we ook weten is dat Monsanto in beide zaken een kwalijke rol speelde. Zo werd onderzoek naar de gevolgen van Agent Orange gefalsificeerd. En kennis over de schadelijkheid van PCB’s systematisch achtergehouden (Ik had hier een Washington Post artikel willen linken, maar het is sinds vandaag verdwenen – dat gebeurt vaker met kritische Monsanto artikelen).
Meer melk met rBST
Over naar recenter werk. Ondanks de enorme overschotten melk, leek het Monsanto in 1994 een goed idee om een middel op de markt te brengen om de melkproductie te vergroten. Gesleutel aan genen leverde recombinant bovine somatotropin (rBST) op, merknaam Posilac. Met rBST kun je de uiers van een koe flink opvoeren – maar niet zonder keerzijde. In uiers van rBST-koeien ontstaan vaker ontstekingen, wat leidt tot meer pus en meer antibiotische resten in de melk. Wie deze melk slikt, krijgt bovendien een kankerverwekkend hormoon binnen. Het gebruik van rBST is in de EU, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland niet voor niets verboden.
Gevecht tegen keuzevrijheid
Melk, nu met meer pus! In een vrije markt zou zo’n product waarschijnlijk fail gaan. Monsanto zag echter kansen. Met behulp van een krachtige en goed gefinancierde lobby wist Monsanto te regelen dat op de verpakkingen van hormoonvrije melk niet vermeld mocht worden dat het hormoonvrije melk was. Pusmelk is ook gewoon melk, redeneerde Monsanto, en wie ben jij als consument om te weten wat je binnen krijgt? Props voor grote ketens als Wal-Mart, Costco en Starbucks, bedrijven die hun klanten niet met pusmelk wilden opzadelen.
Gepatenteerde plantjes
Posilac is inmiddels verkocht aan Elanco Animal Health. Monsanto focust zich tegenwoordig op het marketen van genetisch gemanipuleerde landbouwgewassen – en daar ga ik de volgende keer eens fijn over potsen.
Monsanto verdiende tijdens de Vietnamoorlog een fortuin aan het ontbladeringsmiddel Agent Orange. Vervolgens verdiende Monsanto nog een fortuin met de productie van PCB’s. Aan het gebruik van deze chemische middelen kleven grote risico’s, zo weten we inmiddels. Wat we ook weten is dat Monsanto in beide zaken een kwalijke rol speelde. Zo werd onderzoek naar de gevolgen van Agent Orange gefalsificeerd. En kennis over de schadelijkheid van PCB’s systematisch achtergehouden (Ik had hier een Washington Post artikel willen linken, maar het is sinds vandaag verdwenen – dat gebeurt vaker met kritische Monsanto artikelen).
Meer melk met rBST
Over naar recenter werk. Ondanks de enorme overschotten melk, leek het Monsanto in 1994 een goed idee om een middel op de markt te brengen om de melkproductie te vergroten. Gesleutel aan genen leverde recombinant bovine somatotropin (rBST) op, merknaam Posilac. Met rBST kun je de uiers van een koe flink opvoeren – maar niet zonder keerzijde. In uiers van rBST-koeien ontstaan vaker ontstekingen, wat leidt tot meer pus en meer antibiotische resten in de melk. Wie deze melk slikt, krijgt bovendien een kankerverwekkend hormoon binnen. Het gebruik van rBST is in de EU, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland niet voor niets verboden.
Gevecht tegen keuzevrijheid
Melk, nu met meer pus! In een vrije markt zou zo’n product waarschijnlijk fail gaan. Monsanto zag echter kansen. Met behulp van een krachtige en goed gefinancierde lobby wist Monsanto te regelen dat op de verpakkingen van hormoonvrije melk niet vermeld mocht worden dat het hormoonvrije melk was. Pusmelk is ook gewoon melk, redeneerde Monsanto, en wie ben jij als consument om te weten wat je binnen krijgt? Props voor grote ketens als Wal-Mart, Costco en Starbucks, bedrijven die hun klanten niet met pusmelk wilden opzadelen.
Gepatenteerde plantjes
Posilac is inmiddels verkocht aan Elanco Animal Health. Monsanto focust zich tegenwoordig op het marketen van genetisch gemanipuleerde landbouwgewassen – en daar ga ik de volgende keer eens fijn over potsen.
Synchronicity: @Ds. Ploppo?
Speak for yourself please met je "gelu...
Ds. Ploppo: Zeg FF of ik het
goed heb. Ik mag tenslotte drie ke...
Ds. Ploppo: Jij?

Totaal aantal: 1403






Ook een leuke, is dat gevaar al wat geweken, af gaat het gewoon stiekum door.
En waar blijkt dat uit?
En dan, wat dan nog? Nou, dan zijn ze de zoveelste bilderberggroep. So what? Over vier jaar krijg je een andere kliek.
Vin'k niet heel sterk. Dat monsanto niet zo'n fris bedrijf is voor ons europeanen, da's een. Hoewel ik vermoed dat iemand als tim K. daar heel anders over denkt -- als je kennis ziet als een 'commodity', die prima te monetizeren is, dan heb je gewoon een totaal ander wereldbeeld dan wanneer je een zaadkweker bent die gebruik maakt van gemeenschappelijk intellectueel eigendom.
Voor de paar keer dat ik dat blog gelezen heb, komt Monsanto altijd weg met een "het ligt niet aan ons, zo werkt het nu eenmaal". En dat is nu net mijn kritiek op stukjes als die hierboven. Je kunt niet rekenen op de goodwill van bedrijven om zichzelf te controleren of er geen pus in hun melk zit of dat hun ontbladeringsmiddel niet toevallig giftig is. En als je een bedrijf de kans geeft om zich met één patent op één enkel gen alle variëteiten van een bepaald gewas toe te eigenen gaan ze dat doen.
Dat is niet alleen met de duivels van Monsanto het geval, maar met alle bedrijven die op deze markt opereren. Van de shit die Cargill uithaalt wordt je ook niet vrolijk, en over McDonalds zijn ook boeken volgeschreven. Wat interessanter is dan al die misstanden is wat er gebeurt om de markt zodanig te veranderen dat ze niet meer voorkomen. Dat gaat over keuzes in de politiek, niet in individuele bedrijven. Ik kijk vol verwachting uit naar je volgende post, Pino.
Dat snap ik. Daarom is het zo vervelend dat zulke bedrijven zélf onderzoek doen naar de veiligheid van hun producten. Dat ze vervolgens de uitkomsten van hun eigen onderzoeken gaan achterhouden of verdraaien... Tja, zo werkt het nou eenmaal, blijkbaar.
Hoe het ook blijkbaar werkt, is dat Monsanto zo nu en dan veroordeeld wordt. Voor het 10 jaar achterhouden van de schadelijkheid van PCB's bijvoorbeeld. De boete ze vervolgens moeten aftikken, staat is nog geen fractie van de opbrengsten van 10 jaar lang vervuilen. Dus dan is het goed, voor Monsanto, ondanks dat het niet goed is volgens het recht.
PCB"s hebben inmiddels alles op aarde aangetast. Tot aan de penguin op het meest afgelegen stukje aarde. Kankerverwekkend spul. 10 jaar lang tegen beter weten in over de aarde blazen. De winst is voor Monsanto. De kanker voor iedereen. Want zo werkt het.
Dat is niet iets wat specifiek is voor monsanto. Google maar eens wat op 'union carbide/ bhopal', en je zult zien dat d'r op een schandalige manier is omgegaan met de slachtoffers (en de vergoedingen voor de door hun geleden schade).
Ik zou eerder zeggen dat 'jezelf boven de wet verklaren' iets is wat specifiek is voor de manier waarop amerikaanse CEO's tegen de wereld aankijken. Zoals bijvoorbeeld de baas van walmart die door de rechter gedwongen word om z'n werknemers een fatsoenlijk loon te betalen ipv het minimumloon --wat voor zijn bedrijfsgrootte en in zijn sector niet toegestaan was. Toespraak van de baas: 'degene die die cheques incasseert wordt ontslagen'.
't amerikaanse bedrijfsleven is ziek, en 't chinese bedrijfsleven (wat de komende tig jaar waarschijnlijk de toon gaat zetten) is nog veel zieker.