
De roep om meer wetenschap is niet aan mij voorbijgegaan;
ik heb wel vaker van dit soort postjes gemaakt. Ik zal proberen het wat vaker te doen. Maak in deze aflevering kennis met meester-photoshoppert Jean-François Rauzier - gegarandeerd oogsnoepgoed en
uren kijk- en klikplezier (hij is écht heel goed). En Voyager-1 belde dat het wat later zou worden.Leest u verder onder
Goed, Jean-François Rauzier
dus. Hij maakt zogenaamde hyperfoto's - werkelijk enorme gephotoshopte foto's waar je onwerkelijk diep op in kunt
zoomen en in rond kunt kijken. Het komt er op neer dat je tientallen honderden high-res foto's maakt en ze in photshop vouwt, knipt en plakt tot een Escheriaans tafereel. Elke foto
kun je in full-screen zoomen en pannen. Portofolio hier (pun intentional) en hij heeft zelfs een instructievideo online staan. Bruut fotogeweld. Ik houd daar wel van. (Persoonlijk vind ik
deze (topicplao'ie) onwaarschijnlijk mooi).
En dan Voyager-1. Weet u het nog? 35 jaar geleden, op 5 september 1977 gelanceerd om het zonnestelsel en eventueel wat daar buiten ligt te verkennen. Vroegâh werd er pas kwaliteit gebouwd want hij doet het nog steeds. Fast-forward naar heden, oktober 2012. Het lijkt er op dat Voyager-1 ons zonnestelsel echt verlaten heeft. NASA/de astronomen hebben drie criteria opgesteld waaraan voldaan moet worden om te concluderen dat dat echt gebeurd (is). Één van deze voorwaarden is dat het aantal geladen deeltjes dat van onze zon af komt flink af moet nemen. Kijk nu eens naar deze grafiek waarin het aantal ontvangen zonnedeeltjes uitgezet staat tegen datum van dit jaar:

Een bijzonder scherpe daling tussen augustus en september. Een ander criterium is dat er constant meer hoog-energetische straling van onze eigen melkweg waargenomen moet worden:

Je zou haast gaan denken dat het niet anders kan zijn dat NASA binnenkort met een press-release gaat komen. Lees hier het originele verhaal.
En dan Voyager-1. Weet u het nog? 35 jaar geleden, op 5 september 1977 gelanceerd om het zonnestelsel en eventueel wat daar buiten ligt te verkennen. Vroegâh werd er pas kwaliteit gebouwd want hij doet het nog steeds. Fast-forward naar heden, oktober 2012. Het lijkt er op dat Voyager-1 ons zonnestelsel echt verlaten heeft. NASA/de astronomen hebben drie criteria opgesteld waaraan voldaan moet worden om te concluderen dat dat echt gebeurd (is). Één van deze voorwaarden is dat het aantal geladen deeltjes dat van onze zon af komt flink af moet nemen. Kijk nu eens naar deze grafiek waarin het aantal ontvangen zonnedeeltjes uitgezet staat tegen datum van dit jaar:

Een bijzonder scherpe daling tussen augustus en september. Een ander criterium is dat er constant meer hoog-energetische straling van onze eigen melkweg waargenomen moet worden:

Je zou haast gaan denken dat het niet anders kan zijn dat NASA binnenkort met een press-release gaat komen. Lees hier het originele verhaal.

Totaal aantal: 1036
Waaronder de leden:
Grijpstra Mc van Nassaue Rebel. Der Webmeister DDWW, Steampimp. wrakhout Frodooh! wildplasser Der Seemann
Grijpstra Mc van Nassaue Rebel. Der Webmeister DDWW, Steampimp. wrakhout Frodooh! wildplasser Der Seemann







Als ik mijn huis nog eens wil verkopen, mag hij de foto's komen maken...
Verder is V'ger inderdaad een knap staaltje engineering. Ik ben benieuwd of een toekomstige generatie hem ooit nog eens terug gaat halen om in een museum te zetten.
De foto's met mens(en) erin geplakt zijn m.i. de sterkste, tenslotte zien we daarin pas onszelf terug tijdens de ontmoeting met onze dromen.
Wbt Voyager: jij bent toch de expert hier. Als er sprake is van een intergalactische jaartelling, wanner gaat die dan in tov onze huidige jaartelling?
Maar dat ding raast maar voort. En er zijn weliswaar criteria. Maar waar ligt het omslagpunt? Waar kunnen we tot op de seconde de grens leggen? En daar is wat verbeeldingskracht nodig, naast de vloed aan wetenschappelijke input.
Marjo?
Het correcte woord is 'intergalactisch'. Cliff wint.
Ik blijf het zelf raar vinden dat het zo'n scherpe grens is.
Maar je moet je voorstellen dat het volgende gebeurt. De zon spuwt enorm veel geladen deeltjes uit, de zogenaamde zonnewind. (Wij zien dat soms als noorderlicht - de geladen deeltjes hebben een reactie met onze atmosfeer onder invloed van het aardmagnetisch veld).
Je kunt je voorstellen dat hoe verder je van de zon vandaan komt die wind dunner en dunner wordt.
Dan heb je nog ons melkwegstelsel, waar allemaal stof en gas in rondzwerft - de zogenaamde intergalactische materie. Toen de zon 'aanging' (begon te stralen) begon hij met een bubbel in deze materie te blazen.
Afijn, de rand van die bubbel, dat is nu waar de Voyager-1 zich doorheen beweegt - de zonnewind verliest het nu van de intergalactische materie.
Echt een defining moment in history.
Ik betwijfel of het tijdstip nauwkeurig genoeg bepaald kan worden om een nieuwe tijdrekening aan op te hangen.