Ik zal u eens een fabeltje van de hand doen. De bankencrisis, de euro-crisis, de oplopende werkloosheid en het gat in de pensioenvoorziening. Allemaal het gevolg van één kabinet in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Eigenlijk is alles wat er mis is met Nederland nog steeds te wijten is aan een regering van bijna veertig jaar (40) geleden, die niet eens de rit heeft uitgezeten. Aldus uw grijnzende premier, nog altijd nummer 2 in de peilingen. “Al dertig jaar (u weet: rekenen is niet zijn sterkste kant) is de VVD bezig de schade van dat kabinet te herstellen.” Te beginnen zeker met het kabinet Van Agt-Wiegel, dat als onderdeel van het grote herstelplan maar meteen de complete economie in de soep liet lopen.



Dat Mark Rutte als achtstejaars student aan de Leidse onderwijsinstelling niet tot de slimste van het klasje mocht worden gerekend, was bekend. Maar een beetje feitenkennis is in Leiden blijkbaar geen vereiste voor het behalen van een diploma. Want hoe zat het ook alweer? Het jaar waarin het kabinet-Den Uyl begon, 1973, was er een overschot op de begroting (EMU saldo) van 0,5 procent. Door de oliecrisis veranderde dat in een tekort dat opliep van 0,3 procent in 1974 tot 2,9 procent in 1975. Door ingrijpen van minister van Financiën Duisenberg daalde het tekort weer tot 2,1 procent in 1976 en 0,8 procent in 1977.

Daarna kwam het kabinet-Van Agt/Wiegel, dat er niet in slaagde het financieringstekort in de hand te houden. Het tekort liep op van 0,8 procent in 1977 tot 5 procent in 1981. Met alle gevolgen van dien voor de staatsschuld, die verdubbelde. De werkloosheid steeg van beneden de 200.000 in maart 1980 naar 801.000 in 1983.

De toenmalige minister van Financiën, Andriessen, kon het wanbeleid niet aanzien en stapte op. In plaats van hem te volgen bleven Wiegel en zijn partijgenoten lekker zitten. Niet uit landsbelang, maar omdat hij bang was dat na vervroegde verkiezingen die hierop onherroepelijk zouden volgen de VVD in de oppositie zou belanden, zoals hij in 1993 verklaarde in het boek 'Hans Wiegel en het spel om de macht'. U herkent wellicht een parallel met het schaamteloze aanschurken tegen de Veluwse Taliban: die leuke club met leuke mensen.



Maar goed, Rutte is dus nog altijd bezig om de puinhoop van Den Uyl op te ruimen. En dus meende Mark Rutte bij de huidige economische problemen te moeten waarschuwen voor *roffelroffel* te veel socialisme. Dat wist u vast niet: dat al die graaibankiers stiekem fervente aanhangers zijn van Joop den Uyl. U dacht zeker dat het kwam door dat het najagen van hun eigen gewin, gefaciliteerd door gedereguleerd kapitalisme? Ha! Overigens werd Rutte gisteren in zijn waarschuwing voor het Rode Gevaar gesteund door de volgevreten Bernhard Wientjes, die bang is voor verhoging van de inkomstenbelasting. Dat de SP een verhoging bepleit voor inkomens boven 150.000 euro vertelde hij er maar niet bij.



Rutte had nog meer interessante zienswijzen, zoals de vaste riedel dat links onverantwoord met geld zou rondstrooien. Dat is dus dezelfde Rutte die drie dagen geleden als Sinterklaas alle 'hardwerkende Nederlanders' 1000 euro netto heeft beloofd als ze op de VVD stemmen. Zelfs met een gat van miljarden in de begroting deelt de VVD nog cadeautjes uit. Om over de aankoop van een straaljager, de zeer succesvolle verlaging van de overdrachtsbelasting (1,2 miljard door het putje) of het spelen met Playmobil in Kunduz maar te zwijgen.



Beleid hoeft niet te werken. Welke bredere conclusie heeft de VVD getrokken uit het experiment met vrije tandarts tarieven? Geen enkele. Als klap op de vuurpijl liet Rutte zich gisteren bejubelen door de voorman van zijn Britse zusterpartij. Nee niet Nick Glegg van de liberalen, maar David Cameron van de Conservatieven. Want ook dat sprookje probeerde Rutte gisteren wanhopig in de lucht te houden. Ook in Engeland zijn de conservatieven er uitsluitend voor hoogste inkomens en wordt het overig deel van de bevolking gepaaid met een verhoging van de maximum snelheid.



Uit de Verenigde Staten weten we dat in verkiezingstijd geld het allerbelangrijkste is om kiezers naar je toe te trekken. Waar PVV-leider Wilders af en toe de oceaan over moet om een koffer zwart geld op te halen bij zijn orthodox Joodse vriendjes, heeft de VVD dat beter voor elkaar met allerlei dubieuze stichtingen, die geld ophalen bij het bedrijfsleven van Wientjes. Ook in Nederland worden verkiezingen gekocht. Zo’n Mitt Romney? Die hebben we al.