Brice gaat verder en stelt dat de industrie volwassen is als games ook meer kunnen zijn dan alleen puur entertainment, "Only when games are mundane enough to be accepted as a method to, say, teach us how to drive safely, will games have truly arrived". Hij trekt een vergelijking met andere media, waarvan ook "volwassen" vormen bestaan, zoals kinderboeken, jeugdboeken en volwassen lliteratuur. Toch zijn er, mijns inziens, ook weer vragen te stellen bij zijn voorbeelden. Onder u zijn waarschijnlijk ook al vaders en moeders, die wel zijn opgegroeid met Nintendo en Sega, en "gewoon" overweg kunnen met een controller met knopjes en joystickjes. Is het niet zo dat dit soort ervaringen er voor zorgen dat games uiteindelijk meegroeien met de generatie die er het eerst veelvuldig mee in contact kwam? Van de andere kant zorgen "next-gen" controls uiteraard weer voor een andere ervaring van de huidige (zeer) jonge generatie, dus het kan alle kanten op...
Mocht u zich nostalgisch voelen, kijk hier even welke oude Arcade game u bent, ik ben Donkey Kong.