Het is lang stil geweest rond de Soul Calibur-reeks sinds het weergaloze Soul Calibur II. Deeltje 3 was een PS2-exclusive, werd matig ontvangen door de pers en is vrij geruisloos aan een groot deel van de gamers voorbij gegaan. Maar met Soul Calibur IV slaat Namco hard terug. Alle bekende karakters zijn afgestoft, opgedirkt en klaargestoomd voor high definition. Die grafische upgrade komt natuurlijk vooral bij de vrouwelijke karakters goed uit de verf. De ronde, meedeinende vormen zijn een ware lust voor het oog. Ook een tweetal nieuwe karakters zijn toegevoegd: Hilde en Algol. De eerste is een vrouwelijke ridder met lans en zwaard, de tweede is een soort god en kan naar willekeur de Soul Edge of de Soul Calibur (de twee machtige zwaarden waar dit spel om draait) uit zijn lichaam tevoorschijn toveren om je daarmee te lijf te gaan. Verder zijn er nog 5 nieuwe karakters vrij te spelen. Deze zijn speciaal voor dit spel door manga-artiesten ontworpen. Shura (een rondborstige schoonheid met 2 zwaarden) is van dat vijftal mijn persoonlijk favoriet. Ook kan je eigen custom karakters creeren, aanpassen en voorzien van wapens, moves, eigenschappen en een kek vechtpakje. Dit is voor ieder wat wils: De casual gamer kan een leuk karakter ontwikkelen en er mee spelen, de die-hard kan die perfecte balans tussen eigenschappen, wapens en moves proberen te vinden.



Natuurlijk hebben de bekende karakters allen hun eigen moves behouden en zijn er moves bij gekomen. Als je de combo's een beetje onder de knie hebt tovert de door jouw bestuurde vechtersbaas de een na de andere schitterende move op het scherm. Ook is er een nieuwe spelmodus beschikbaar: Tower of Lost Souls. Hierin moet je het, al dan niet bijgestaan door een of meer extra karakters, tegen een of meerdere tegenstanders om bonussen vrij te spelen. Die bonussen kan je weer gebruiken in de creation-mode (die we nog kennen van Soul Calibur III) om je eigen gemaakte karakter verder te customizen.

Maar er zijn nog meer toevoegingen. Ten eerste is er een online-mogelijkheid ingebakken. Voor veel gamers is dit natuurlijk een feature waar lang naar is uitgekeken. Eindelijk kan je online je krachten meten met andere spelers om te zien of je nu echt zo goed bent, of je vrienden gewoon slecht zijn. Een andere belangrijke verandering is de toevoeging van karakters uit Star Wars. Op de Xbox 360 kan je vechten met Yoda, op de PS3 kan je Darth Vader gebruiken om de wereld van Soul Calibur kennis te laten maken met je light saber. Beide consoles hebben The Apprentice als karakter en een arena in het Star Wars-thema bijgevoegd. Nu we het toch over arena's hebben, daar zit grafisch nogal een verschil in. De meesten zijn een lust voor het oog, maar de Star Wars arena en een arena waarbij je moet vechten op een vlot dat een rivier afdrijft zijn nogal fantasieloos. Vooral de laatstgenoemde lijkt 1-op-1 overgenomen uit de PS2-versie, maar wellicht lag dat aan de review-versie die ik speelde.



De gameplay is voor dit spel wat bijgeschaafd en verfijnd ten opzichte van vorige delen. SC II op de Gamecube is het laatste deel uit de reeks waar ik echt tijd in heb gestoken en ik heb de indruk dat de combo's in deel 4 wat makkelijker uit je controller rollen dan in deel 2. Met simpelweg buttonbashen kom je nog steeds best een eind, maar als je echt verder wilt komen zal je je de combo's toch echt eigen moeten maken. Het ene karakter is relatief simpel te verslaan, andere karakters zijn stukken lastiger. Dit is echter weer afhankelijk van het karakter waarmee je zelf speelt. Speel je met een groot, log en langzaam karakter als Nightmare of Astaroth, dan zal je het nog best wel eens lastig kunnen hebben tegen snelle, atletische tegenstanders. Aan de andere kant is het wel zo dat een combo met Nightmare's machtige zwaard de tegenstander behoorlijk wat schade toebrengt. Al met al is de, in dit soort spellen zo belangrijke, balans goed te noemen. Ieder karakter is, zeker na enige oefening, door ieder ander karakter wel te verslaan. Wat dat betreft is er gelukkig geen verandering ten opzichte van het vorige deel.



Het spel heeft uiteraard wel een verhaallijn, maar die is zoals te doen gebruikelijk in SC flinterdun. Iets met zwaarden en zielen en een toren met een eindbaas. Dat magere verhaal maakt ook helemaal niets uit, want uiteindelijk draait het toch alleen maar om de gevechten. De aanleiding of het doel is van ondergeschikt belang. Toch verbaasde me het wel toen ik na amper een kwartiertje knokken in de story mode de aftiteling al langs zag komen. Maar ik had dan weer niet het gevoel dat je daarmee dit spel hebt uitgespeeld. Er zijn verschillende spelmodi voor de singleplayer mode en eigenlijk zou je ze allen met verschillende karakters tot een goed einde moeten brengen. En dan nog vraag ik me af of je dit spel wel kan uit spelen. Er is altijd een betere tijd te halen, zijn er meer punten te verdienen of kan je online een betere ranking verdienen. En als er vrienden over de vloer komen is dit een heerlijk spel om in je console te drukken en tegen elkaar aan de slag te gaan of samen The Tower of Lost Souls te beklimmen of af te dalen. Nee, voor de ware liefhebber is dit een spel waar je erg lang mee zoet kan zijn.

Conclusie
De vertaling van Soul Calibur naar de nieuwste generatie gameconsoles is buitengewoon geslaagd te noemen. De karakters zien er goed uit, de bediening is net dat tikje intiutiever, de moves zijn precies goed bijgewerkt. De balans is goed, het instapniveau niet al te hoog, maar om alles vrij te spelen en de moeilijke niveaus te masteren is veel oefening wel vereist. Alle bekende karakters zijn er weer bij en we mogen ook wat nieuwe gezichten begroeten. Persoonlijk weet ik niet zo goed wat ik van de Star Wars karakters vind. Ze vechten wel fijn, maar ze zijn zichtbaar niet op hun plaats in het Soul Calibur universum.

Presentatie: 7,5
(denk hier een donkere, diepe dramatische stem:)SOUL CALIBUR....FOUR! De kenner weet genoeg. Dit is in alle opzichten een SC-game. Simpele, doeltreffende menu's, typisch achtergrondmuziekje, niet al te veel opsmuk. Dit spel draait om actie en hoewel de menu's en het artwork de sfeer doeltreffend vasthouden leiden ze geen seconde af van het uiteindelijke doel: De knokpartijen. De tussenfilmpjes in de story mode zijn dan wel over the top en niet even sterk. Anders had de presentatie met gemak een 8 gescoord.

Gameplay: 9
Als je op het instapniveau begint te buttonbashen kom je een redelijk eind. Als je de combo's leert, kom je nog veel verder. Als je met alle karakters alle andere karakters wilt verslaan is enige oefening nodig, maar het is mogelijk. Oftewel, goede balans, fijne besturing. Niks mis mee.

Graphics: 8
Ook de graphics hadden hoger kunnen scoren dan een 8. De personages zien er schitterend uit. De dansende haren, deinende borstpartijen en mooi geanimeerde moves zijn een lust voor het oog. De meeste spelomgevingen zijn ook schitterend, veelal best dynamisch zonder dat het een afleiding wordt. Maar omdat dat niet voor alle spelomgevingen opgaat, toch maar een half puntje in mindering gebracht.

Geluid: 8
Muziek is van een dramatiek die past bij dit spel. De voice-acting is leuk, maar na een paar uur spelen ken je alle opmerkingen van alle karakters wel. Daar had wat mij betreft nog wel wat meer variatie in mogen zitten. Maar ik ga toch geen laag cijfer geven, omdat het geluid het spel verder prima ondersteunt.

Totaal: 8,5
Een spel dat heerlijk wegspeelt. Zowel de beginner als de gevorderde SC-speler kan er vrijwel direct mee overweg en je kan redelijk vlot je potjes winnen. De uitgebreide character creation en online modus zorgen voor een hoge herspeelbaarheidsfactor en een lange levensduur.

Platforms: PlayStation3 / Xbox360
Genre: Beat 'em Up
PEGI rating: 16+
Releasedatum: 1 augustus 2008
Ontwikkelaar: Namco Bandai
Uitgever: Ubisoft
Adviesprijs: €69,99

Links:
Officiële Site
GameFAQs
Xbox360 Achievements