Eén van de veranderingen is dat Bad Company voorlopig enkel op de Xbox360 en Playstation 3 is verschenen. Van een PC-versie is officieel (nog) niks bekend. Dat is op zijn minst opmerkelijk, aangezien Battlefield toch een PC-game pur sang is. Een andere grote verandering is de toevoeging van een verhaallijn in de singleplayer-mode. In bijvoorbeeld Battlefield 1942 waren de missies in de singleplayer-mode gebaseerd op gevechten uit de Tweede Wereldoorlog en zodoende werd losjes een beetje het verloop van de oorlog gevolgd in het spel. Van een echte verhaallijn was geen sprake, temeer omdat de nadruk in de Battlefield-serie altijd op de multiplayer heeft gelegen. In Bad Company is dat anders. De nadruk ligt bij de singleplayer en het verhaal. Dat speelt zich af in de nabije toekomst, waar de VS in oorlog is met het Russische leger. DICE heeft ervoor gekozen de speler in de huid te laten kruipen van Preston Marlowe. Preston wordt geplaatst in de 'B-company', oftewel the Bad Company. De Bad Company is eigenlijk de meest afvalbak van het leger. Een verzameling van soldaten die elders in het leger weggestuurd werden vanwege.. euhm 'disciplinaire problemen'. Deze soldaten moeten nu zwaar onderbemand en onderbewapend gevaarlijke missies uitvoeren achter vijandelijke linies. Preston Marlowe wordt gekoppeld aan Sergeant Clarence Redford, die op het punt staat het leger te verlaten om te gaan vissen, Terrence Sweetwater, een nerd die bang is om te vechten en Gordon Haggard, een redneck die leeft voor vuur en explosies. Op het moment dat de 4 soldaten het lijk van een 'legionaire' en een goudstaaf aantreffen laten ze het leger voor wat het is. De Legionaires zijn een legendarisch prive-leger die worden betaald in goudstaven. En de 4 mannen van de Bad Company zijn ook wel geïnteresseerd in die goudstaven. Het spel neemt je mee op hun jacht naar het goud.
Genoeg veranderingen dus. Maar hoe speelt dat eigenlijk? Battlefield met een verhaallijn, en dan ook nog op een console?



Aangezien ik de trotse bezitter van een Playstation 3 ben, heb ik voor deze review de PS3-versie van de game gespeeld. Buiten het feit dat de PS3-versie een kleine minuut installatie-tijd vraagt op het moment dat je de game-disc voor het eerst in je console drukt zijn er weinig tot geen verschillen tussen beide versies.
Na de installatie volgt een filmische intro met credits en een voice-over die je wat universele wijsheden verteld gevolgd door de onmiskenbare Battlefield-tune. Na voorgesteld te zijn aan je teamgenoten en het doorlopen van een kleine tutorial-missie die je vertrouwd moeten maken met de controls kan je dan eindelijk aan de slag. Een convooi wordt onder vuur genomen door Russische artillerie en Redford, Sweetwater, Haggard en Marlowe moeten daar een stokje voor steken. Terwijl ik me schietend, sluipend en rijdend een weg baan door de speelwereld, valt me de korrelige waas op die over het beeld hangt. Dit is een bewuste keuze geweest van de ontwikkelaar, en zou bijdragen aan de sfeer. Na een poosje valt de waas me al niet meer op, maar met de sfeer in het spel is wat mij betreft weinig mis. Tijdens de cutscenes dragen je teamgenoten door middel van humoristische dialogen en bijdehandte opmerkingen richting de missie-coördinator (een vrouwenstem die je over de radio nieuwe opdrachten geeft, door je teamgenoten steevast 'Miss July' genoemd) bij aan de sfeer.



Zoals je gewend bent van de Battlefield-serie, staan er verschillende voertuigen tot je beschikking. Terreinwagens, boten, tanks, helicopters, pantserwagens, vrachtwagens, allen met hun eigen sterke en zwakke punten. Dat is geen overbodige luze want de Frostbite-engine waar dit spel op draait is in staat om een mooie maar vooral grote speelwereld op je scherm te toveren. Het is dus maar goed ook dat je niet alles lopend hoeft te doen. Maar de meest besproken feature van Bad Company is het feit dat je bijna alles in deze speelwereld kan vernietigen. Bomen, huizen, bruggen, niets is veilig voor jou en de andere schietgrage soldaten in de game. Waar een wapen met een klein kaliber stukjes steen uit een muur doet spatten, kan je met een tank of een raketwerper hele muren uit huizen schieten. Een mortier-aanval aanvragen op een huis zorgt ervoor dat er praktisch geen enkele muur meer overeind staand. Dit levert interessante mogelijkheden en beperkingen op. Schuilen in een huis voor een vijandelijke tank is mogelijk, maar na enkele goedgemikte schoten van de tank is van je schuilplaats weinig meer over en zal je op zoek moeten naar een nieuw schuilplaats of een andere tactiek. Aan de andere kant kan je zelf ook met een paar welgemikte schoten van afstand dorpjes vol soldaten zoveel mogelijk met de grond gelijk maken, zodat er voor de soldaten geen schuilplaatsen meer zijn en het relatief makkelijk vechten is.



Omdat DICE er voor heeft gekozen de map missie-gewijs vrij te geven ben je verzekerd van een constante stroom van actie, en duren missies ook niet te lang. Verder zijn er tijdens missies met regelmaat save-points, waar je voortgang automatisch opgeslagen wordt zodat niet te ver wordt teruggezet mocht je doodgaan. Dat doodgaan is nog niet zo eenvoudig overigens. Je hebt de beschikking over aan soort van injectiespuit waarmee je jezelf kan injecteren zodra je health-level te laag dreigt te worden. Dit doet wel een beetje afbreuk aan de moeilijkheidsgraad, maar aan de andere kant houdt dat het tempo wel hoog. De maps zitten vol met collectable items en goud. Collectable items zijn wapens of speciale voorwerpen die je leven makkelijker moeten maken en de aanwezigheid ervan is aangeven met een kruisje op je minimap. Een van de dingen die me het meest stoorde in dit spel was het feit dat je je verworven wapens aan het eind van een missie weer kwijt raakt. Iedere missie begin je met standaarduitrusting, terwijl het verhaal daar geen enkele verklaring voor geeft. Sterker nog, volgens het verhaal ga je verder waar je gebleven was en dus is het des te vreemder dat je ineens een andere wapenuitrusting tot je beschikking hebt. Dit heeft tot gevolg dat je aan het begin van iedere missie fanatiek op zoek bent naar de kruisjes op je minimap om zo snel mogelijk weer je 'oude' wapens tot je beschikking te hebben.
Ook zijn er in iedere speelwereld koffers met goud te vinden. Deze zijn lastiger te ontdekken en als je ze allemaal wil vinden zal je veel tijd kwijt zijn aan het reizen door de speelwereld op zoek naar deze koffers.

Met de multiplayer-mode heb ik me weinig beziggehouden. In de games die ik online heb gespeeld was van enige samenwerking geen enkele sprake, ieder speelde voor zich om zo snel mogelijk te kunnen stijgen in de stats. Voor mij was de lol er al snel af en ben ik dus verder gegaan met de singleplayer-mode. Ik kan dus niet echt over de multiplayer oordelen, alleen dat het geen al te beste eerste indruk op mij heeft gemaakt.


Conclusie
DICE is er prima in geslaagd het Battlefield-concept naar de console te vertalen. Het verhaal doet geen afbreuk aan de Battlefield-ervaring maar maakt de singleplayer stukken interessanter dan bij de voorgaande games in de serie waar de nadruk toch echt op de multiplayer lag. Het verhaal heeft geen enorme diepgang, maar er zitten genoeg grappige ontwikkelingen en plotwendingen in om het geheel interessant te houden. Ook het feit dat je nagenoeg alles tot puin kan schieten is een heerlijke feature.

Presentatie: 7,5
Simpele en doeltreffende menustructuur, hoewel ik de horizontale navigatie persoonlijk niet optimaal vind.

Gameplay: 8
Ondanks dat ik zo mijn bedenkingen had een shooter als Battlefield met een controller op de console te moeten spelen heb ik eigenlijk amper het gevoel gehad dat de controller mijn mogelijkheden beperkte. Wat ik wel een beperking vond is dat je karakter in het spel niet kan liggen. Enkel rechtop staan en kruipen.
Het is wel te merken dat aan de voertuigbesturing niet al te veel aandacht besteed is, iets meer finetuning had wel gemogen op dat vlak.
De AI is verrassend goed voor een spel dat je met computergestuurde teamgenoten speelt. Ze lopen zelden tot nooit in je vuurlijn en ze nemen zelf ook initiatieven. Ook je tegenstanders reageren redelijk natuurgetrouw in vuurgevechten. Natuurlijk zijn er wel situaties waarin de AI wat steekjes laat vallen maar dat is zelden echt storend.

Graphics: 8
Het is grafisch niet de meest hoogstaande game op de consoles, vermoedelijk moest er aan pracht iets worden ingeboet om de spelomgeving bijna volledig vernietigbaar te laten zijn. Desondanks ziet het spel er nog steeds goed uit.
De korrelige waas die over het spel hangt doet in het begin een beetje vreemd aan, maar na een poosje spelen valt die al niet meer op.

Geluid: 9
De voice-acting in het spel is prima. De cutscenes zijn doorspekt van grappige opmerkingen en bijdehand commentaar. 'Miss July' begint, ondanks dat je haar alleen maar hoort, gaandeweg het spel echt een vijfde teamlid te worden. De soundtrack is ook prima, zowel in de menu's als op de radio's in sommige voertuigen.

Totaal: 8
Battlefield: Bad Company is eindelijk weer een echt goede game in de serie. Wat betreft de spelervaring is de overgang van PC naar console in ieder geval succesvol geweest. De toevoeging van het verhaal doet geen enkele afbreuk aan de Battlefield-ervaring. De bijna volledig vernietigbare spelomgeving zorgt voor interessante mogelijkheden en leuke taferelen. De liefhebbers van het genre zullen hier dan ook niet snel een miskoop aan doen.

Platforms: PlayStation3 / Xbox360
Genre: First Person Shooter
PEGI rating: 16+
Releasedatum: 27 juni 2008
Ontwikkelaar: Dice Sweden / Digital Illusions
Uitgever: EA
Adviesprijs: €69,99

Links:
Officiële Site
GameFAQs
Xbox360 Achievements