De titel van het vierde studioalbum van Kane is zeer letterlijk op te vatten. 'Everythingyouwant'

Alles wat ik wil? Dinand die in de studio op de plaat sterft omdat hij zich verslikt in de hete aardappel in zijn strot??? JA, kan het echt zo zijn? Nee.

(...) combineert muziekgenres als urban, dance, rock, soul en gospel.

Kort samengevat: ze hebben een rapper, iemand heeft een 808 aangeslingerd, ze spelen wat op een gitaar, Dinand zingt zogenaamd gevoelige liedjes en af en toe roept ie "hallelujah!" Nee, DAAR zaten we op te wachten! Het is als musical die aangeprezen word voor alle leeftijden, maar je eigenlijk al weet dat ze bedoelen kinderen onder de 8, ouders met een IQ onder de 60, klapvee bejaarden en ongeïnspireerde managers die een 'leuk' arrangementje opgekocht hebben voor zijn medewerkers die onder het mom van teambuilding helaas mee moeten. Ik durf te wedden dat het uiteindelijk toch als een kutrock-plaat van Kane zal klinken.

(...) vertelt frontman Dinand Woesthoff. (...) volgens de twee mannen van Kane.

Kan je jezelf eigenlijk nog wel een band noemen als je met twee sukkels bent en het ene na het andere lid ziet opstappen? Net zoveel als dat Guns 'n Roses nog een band is (ook al bestaat deze nu alleen nog uit Axl fucking Rose en wat ingehuurde marionetten)? En als Dinand Woesthoff de frontman is, betekend dat dat die ander pannenkoek waar toch niemand de naam van onthoud de achterdeurman is? Wanneer zou hij die titel beu zijn en eens opstappen? WANNEER??? ZEG ME WANNEER!

"Soms begonnen we eerst met de titel of met een beat en daar gingen we dan mee aan de slag. Dat was nieuw voor ons", zegt gitarist Dennis van Leeuwen

Aha, hij heet Dennis. Oh, ik ben het nu al weer vergeten. Maar goed: ze beginnen eerst met een titel en daar weer een beat. Wow! Hoe voelt dat jongens, proberen ECHTE muziek maken zoals elke muzikant dat doet? Gewoon creatief proberen te zijn? Ik snap dat dat nieuw is als je voorheen eigenlijk altijd je eigen nummers recycled (zie links aan het begin van dit artikel).

Dinand en Dennis reisden twee jaar lang langs verschillende Amerikaanse steden als Philadelphia, Los Angeles, New York, (...)

Lees: ze wilde het maken in Amerika. Net als elk pretentieuze Nederlandse artiest die van zichzelf denkt dat ie werkelijk iets nieuws onder de zon maakt, terwijl het toch altijd weer dezelfde kutrock muziek is, zonder enige innovatie of bezieling. Weet je wie het groot geschopt heeft in Amerika, al was het maar voor een paar zomers? 2Unlimited en de Vengaboys. Oh ja en Tiëtso. Nee, Hollandse rock doet het echt super in Amerika (op die paar singeltjes van de Golden Earing na dan). Dat hebben ze daar vast nog niet: rockmuziek. Waarom gaan de Anouks en Kanes van deze wereld niet een keer naar Amerika en blijven daar? Ergens in een steegje in New York met een bordje "will rock for food", maakt niet uit, maar laat ze lekker daar blijven.

Twee mannen met een eigenwijze visie op muziek: dat moet wel botsen. "Ja, het was constant bonje en vechten in de studio. Een soort van handje drukken de hele tijd"

Ik herhaal: WANNEER gaat de fucking 'band' eindelijk uit elkaar? Beter nog, wanneer word het geen handje drukken meer, maar dat de rest van de 'band' Dinand ritueel wurgt en ons allen uit ons lijden verlost?

"Dinand heeft het ook vaak gezegd: dit waren de leukste twee jaar van Kane tot nu toe.

Weet je wat twee leuke jaren zijn? Als Kane twee jaar lang geen plaat maakt.

Het nummer 'NYC soul' ontstond bijvoorbeeld uit de verslavende kwaliteit van een stad die nooit stil is.

Newsflash: Kane gaat binnenkort op de Amy Winehouse tour! Helaas niet waar, maar zou tenminste een stuk vermakelijker zijn dan dat ze muziek maken. Overigens er zijn zat nummers gemaakt over New York. Het schiet dus nog niet erg op met uniek en creatief zijn. Weet je waar je eens een liedje over zou kunnen maken? Den Haag! Oh, wacht, te laat!

Het contract bij hun toenmalige platenmaatschappij liep op zijn einde en de jongens stonden niet te springen om snel een handtekening onder een nieuwe deal te zetten.

Jullie contract liep af en men wilde het niet verlengen, dat zal je bedoelen. Wat zegt dat over je marktwaarde? Als zelfs de snelle jongens die geld verdienen aan kutmuziek je uitkotsen? Nee, gewoon doorgaan! Ga eens langs bij Idols ofzo!

De jongens wilden met een nieuw geluid een nieuwe weg inslaan en om dit te realiseren namen ze zelf het heft in handen. Hieruit ontstond Kane Records.
"We hebben eigenlijk alles in eigen beheer", legt Woesthoff uit. "Je hebt dus Kane Records dat de plaat uitbrengt. Universal is degene die hem dan daadwerkelijk in de winkels legt. Dat werkt heel goed als een team."

Ik geloof dat Dinand niet helemaal het begrip 'eigen beheer' snapt. Als je het in eigen beheer uitbrengt dat zal je godverdomme op je fietsje maar zelf alle Haagse platenzaken afgaan en je mag blij zijn als je willen verkopen. Sterker nog, je hebt wel mooi weer een artikeltje op nu.nl. Zeker ook in eigen beheer gedaan? Daar heeft Universal natuurlijk ook niets mee te maken. Nee, dat heb je zelf gedaan. Dinand heeft zelf nu.nl een mailtje gestuurd en gezegd "goh, ik heb zelf een plaatje gemaakt, zouden jullie die voor me willen pluggen?" Weet je wat je natuurlijk ook met dat Kane records had kunnen doen? Echt goede bandjes uitgeven in plaats van je eigen bagger over ons uitstorten. Bedankt he? Zogenaamd 'creatief onafhankelijk, geïnspireerde muzikanten die muziekstijlen mixen'. Rock muziek maken lukte al niet en nu ga je zelf op eigen kosten nog iets in elkaar lopen flansen? Kutrock. Onthoud dat woord: KUTROCK. Kane is de vaandeldrager van dit nieuwe genre.

Laten we hopen dat de laatste cd van Kane ook echt hun laatste word.

Kane speelt binnenkort in de Kuip (zuigend, schreeuwerige Flash-banner alert!). Ik draag de Rotterdamse voetbalclubs een warm hart toe, maar ik hoop dat voor de gelegenheid de Kuip tot de grond toe afbrand alvorens Kane er ooit zal spelen. Of beter nog: terwijl Kane er speelt. Dat het uitgedroogde volk de hoge drankprijzen, de kutrock en de lelijke t-shirtjes zat zijn en de geluidstorens in de hens zal steken als Woodstock 1999. Get out of my town.



Zo.