Het zou natuurlijk ideaal zijn als mensen hierin hun verantwoordelijkheid namen, of in elk geval hun kinderen manieren bji zouden brengen, maar dat zit er helaas niet in. Als Nederlandse ouders niet in staat of bereid zijn om hun kinderen op te voeden, wordt het tijd voor een typisch Nederlandse opvoeding: het compromis.

Zoals de rokers hun eigen rookruimtes hebben gekregen, zo moeten we ook toe naar kinderruimtes. In de trein en het vliegtuig beginnen we een nieuwe klasse, uitsluitend voor gezinnetjes met kleine kinderen. Daar kunnen de monstertjes ongehinderd rondrennen, hun gewauwel gillen tegen de ouders die naast ze zitten en hun smerige kindereten over de bankjes smeren. Geen nare grote mensen die graag de omroepberichten zouden willen verstaan of een reis zouden willen maken zonder dat er kindersnot op hun kleren komt. Het filmaanbod in het vliegtuig zou ook met sprongen vooruit gaan.

Op plaatsen waar compartimentalisatie niet mogelijk is, kunnen we gescheiden tijdsvakken inzetten. Ik zou zonder aarzeling het dubbele betalen voor een dierentuinkaartje op dagen dat de zoo is afgesloten voor kinderen. Onder liefhebbers van pretparken en musea zullen soortgelijke sentimenten bestaan.

Let wel: dit is geen fascistische klassenscheiding. Rokers zijn van harte welkom in openbare ruimtes, zolang ze maar niet roken. Op dezelfde manier mogen kinderen gewoon bij de grote mensen zitten, als ze maar gewoon hun bek houden, alles heel laten en rondlopen zonder tegen anderen aan te rennen. Kortom, als ze zich gedragen zoals kinderen in vrijwel alle andere landen op deze wereld.