Eerder deze week werd al melding gemaakt van het miljoenste slachtoffer en hoewel de meningen verdeeld zijn en de tellingen aan alle kanten rammelen mag je toch voorzichtig stellen dat dat een buitenproportioneel hoge prijs is voor een oorlog waarvan elke aangedragen aanleiding een hoax bleek te zijn.
Inmiddels is het Amerikaanse leger de uitputting nabij, het aantal zelfmoorden door Amerikaanse soldaten is de afgelopen 26 jaar niet zo hoog geweest als het afgelopen jaar en het opleiden van de Iraakse politiemacht wil ook niet echt vlotten (PBS Documentaire!). Het recruteren van nieuwe troepen in de VS verloopt moeizaam aangezien het animo voor een baan in het leger Irak ver te zoeken is. Daarbij heeft het Amerikaanse leger het al lastig genoeg met mensen die om dubieuze redenen dienst blijken te hebben genomen, ervaring opdoen in een oorlog waarvan het budget spoedig dat van de oorlog in Vietnam zal overtreffen.
En wat wil ik hier nu eigenlijk mee zeggen? Geen idee, ik denk dat alle aangehaalde cijfers boekdelen spreken. Ik kan er alleen maar erg verdrietig van worden en het spreken kan ik beter overlaten aan mensen die recht van spreken hebben. Laten we hopen dat de straten afgeladen zijn op 11 september.