Een ton helium-- wow. Volgens wikipedia is dat ruwweg 5000 m3.
Overigens zijn quenchende supergeleiders een aardig spectaculair gezicht -- gigantische rookpluimen van koude stikstof, snel aangroeiend ijs op afvoerleidingen.
Wat er gebeurt is zo'n beetje het volgende: in een supergeleidende magneet (in essentie een hele lange opgewonden supergeleidende draad) 'loopt' stroom. Als je de uiteinden van een supergeleidende
spoel waar stroom doorheen loopt aanelkaarknoopt, dan blijft de stroom gewoon lopen (omdat een supergeleider geen weerstand heeft). Die circulerende stroom wekt een magneetveld op, en daar was het
allemaal om te doen.
Probleem met supergeleiders is dat als het magneetveld boven een bepaalde kritische grens komt, ze 'opeens' niet meer supergeleidend zijn (hoeft niet voor de hele magneet op te gaan; d'r kan ook een
stukje van een supergeleider niet meer supergeleidend zijn).
Niet-supergeleidende draad heeft gewoon weerstand, en een weerstand waar heel veel stroom doorheen loopt wordt warm. En warmt dus ook de rest van je supergeleider op, die daardoor ook niet meer
supergeleidend is. Als-'t ding in een bak helium staat, dan verdampt de helium. Het spannendste is daarbij altijd 'is het koelvermogen van de aanwezige vloeibaar helium en stikstof genoeg om de
opgeslagen energie van je magneet op te vangen'. If not, dan eindig je met een verbrande supergeleidende magneet.
به سرد کردن سریع جامدات کوئنچ یا فرونشانی گفته میشود.
هنگام سرد کردن سریع، جامدات فرصت کافی برای سرد شدن تعادلی نداشته و فازهای شبهپایدار یا ناپایدار به وجود میآورند.
effe kwense met me matties
en een jaar later het door BNN gesponsorde Kwensa festival in de Bijlmer.
Overigens zijn quenchende supergeleiders een aardig spectaculair gezicht -- gigantische rookpluimen van koude stikstof, snel aangroeiend ijs op afvoerleidingen.
Wat er gebeurt is zo'n beetje het volgende: in een supergeleidende magneet (in essentie een hele lange opgewonden supergeleidende draad) 'loopt' stroom. Als je de uiteinden van een supergeleidende spoel waar stroom doorheen loopt aanelkaarknoopt, dan blijft de stroom gewoon lopen (omdat een supergeleider geen weerstand heeft). Die circulerende stroom wekt een magneetveld op, en daar was het allemaal om te doen.
Probleem met supergeleiders is dat als het magneetveld boven een bepaalde kritische grens komt, ze 'opeens' niet meer supergeleidend zijn (hoeft niet voor de hele magneet op te gaan; d'r kan ook een stukje van een supergeleider niet meer supergeleidend zijn).
Niet-supergeleidende draad heeft gewoon weerstand, en een weerstand waar heel veel stroom doorheen loopt wordt warm. En warmt dus ook de rest van je supergeleider op, die daardoor ook niet meer supergeleidend is. Als-'t ding in een bak helium staat, dan verdampt de helium. Het spannendste is daarbij altijd 'is het koelvermogen van de aanwezige vloeibaar helium en stikstof genoeg om de opgeslagen energie van je magneet op te vangen'. If not, dan eindig je met een verbrande supergeleidende magneet.
هنگام سرد کردن سریع، جامدات فرصت کافی برای سرد شدن تعادلی نداشته و فازهای شبهپایدار یا ناپایدار به وجود میآورند.
Panne zijn iets groter dan verwacht.
/FUD